Cudzoziemiec kupuje nieruchomość w Polsce

Cudzoziemiec kupuje nieruchomość w Polsce. W jaki sposób cudzoziemiec spoza obszaru Unii Europejskiej, na przykład  obywatel Rosji, Ukrainy lub Białorusi może nabyć nieruchomość w Polsce? Co w sytuacji, gdy cudzoziemiec spoza Unii skutecznie nabędzie nieruchomość w drodze dziedziczenia?

Nabycie nieruchomości gruntowej położonej na terenie Polski przez cudzoziemca spoza obszaru Unii Europejskiej wymaga, aby oprócz formalności, jakie w takiej sytuacji musi spełnić każdy obywatel RP, dopełnił on również pewnych specyficznych obowiązków wynikających z ustawy z 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców tj. uzyskania zezwolenia na nabycie nieruchomości przez cudzoziemca.

W celu uzyskania takiego zezwolenia cudzoziemiec powinien  wystąpić z wnioskiem o jego wydanie, przy czym muszą być spełnione łącznie dwa warunki: nabycie nieruchomości przez cudzoziemca  nie może spowodować zagrożenia bezpieczeństwa i porządku publicznego kraju oraz cudzoziemiec musi wykazać swoje więzi z Polską (np. posiadać polskie obywatelstwo, być w związku małżeńskim z obywatelem Polski, posiadać zezwolenia na pobyt czy prowadzić działalność gospodarczą na terenie kraju).

We wniosku powinny być zawarte informacje o wnioskodawcy i jego statusie prawnym (obywatelstwo oraz adres zamieszkania oraz kraj pochodzenia), informacje o nabywanej nieruchomości (położenie, numer działki lub działek, powierzchnia, numer księgi wieczystej, wypis z aktualnie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego lub zaświadczenie o braku planu),  informacje na temat zbywcy tej nieruchomości (i jego adres zamieszkania), a także te dotyczące formy prawnej nabycia nieruchomości i celu jej nabycia.

Cudzoziemcy spoza EOG i Konfederacji Szwajcarskiej  nie muszą jednak uzyskać zezwolenia na zakup lokalu mieszkalnego (mieszkania, domu, willi). Wyjątkiem są jedynie lokale położone w strefie nadgranicznej, czyli w obszarze znajdującym się w niedalekiej odległości od  granicy Polski.

Należy również brać pod uwagę, że pod pojęciem „nabycia nieruchomości przez cudzoziemca”  w rozumieniu ustawy rozumie się nabycie prawa własności lub prawa użytkowania wieczystego, na podstawie każdego zdarzenia prawnego. Oznacza to, że ustawa obejmuje  nie tylko klasyczny zakup nieruchomości przez cudzoziemca  w drodze umowy sprzedaży, lecz również nabycie nieruchomości na podstawie każdego innego zdarzenia prawnego, powodującego przejście prawa własności (użytkowania wieczystego) na cudzoziemca – darowizna, zamiana, przewłaszczenie na zabezpieczenie, dziedziczenie testamentowe, zasiedzenie.

Jak już wspomniano powyżej, poprzez nabycie ustawodawca rozumie wszelkie formy „uzyskania” prawa własności lub użytkowania wieczystego. Uwzględniono zatem w omawianej regulacji również spadkobranie. Istotne jest rozróżnienie dwóch typów nabycia spadku: mianowicie ustawowe oraz testamentowe. Pierwszy z wymienionych rodzajów nie wymaga uzyskania pozwolenia, natomiast w przypadku dziedziczenia testamentowego należy wystosować odpowiedni wniosek w ciągu dwóch lat od dnia otwarcia spadku. W przypadku gdyby spadkobierca tego nie zrobi, prawo własności nieruchomości bądź prawo użytkowania wieczystego przechodzi na spadkobierców ustawowych.

Procedura otrzymania obowiązkowego zezwolenia na nabycie nieruchomości zmieniała się. Początkowo wydanie decyzji, oprócz zgody Ministra Spraw Wewnętrznych, wymagało również uzyskania zgody Ministra Obrony Narodowej. Obecnie proces uzyskania zgody został znacznie uproszczony. Nie zmienia to jednak faktu, że procedura uzyskania zezwolenia na nabycie nieruchomości przez cudzoziemca w Polce jest obwarowana licznymi prawno – formalnymi obowiązkami. które dla cudzoziemca mogą być problematyczne i stąd rekomendowane jest skorzystanie ze  wsparcia kancelarii prawnej specjalizującej się w danych sprawach.